خداحافظ ۸۷

شمع ها رو فوت میکنیم و عید رو بهم تبریک میگیم و سال ۸۷ رو توی دفتر خاطراتمون مینویسیم. سال خوب و بدی بود. خوب و بدش رو هم به دست فراموشی میسپاریم و منتظر سال جدید و خوبی ها و بدی هاش مینشینیم. شاید امسال خوبی هایش بیشتر باشد...  امسال هم شیراز طلبیده است و فردا عازمیم. پیش پیش سال نوتان مبارک

• ۶۵ تا پست واسه یک سال، نشون میده که چه بر سر این وبلاگ آمده است!
• پربازدید ترین پست تاریخ وبلاگ احتمالا توی همین سال بوده با عنوان ۳۷ کیلومتر در ۵ ساعت
• و همچنین رکورد کمترین پست در ماه هم احتمالا به دی ماه امسال بر میگرده و همین یدونه پست.
• عکس منتخب امسال رو شماها انتخاب کنید. نتونستم انتخاب کنم
• این و این رو خیلی دوست دارم.
• یکی از بزرگترین اتفاقات امسال برای وبلاگ این بود که بلاخره تونستم فایل ها و عکسهای وبلاگ روی Jozeph.ir قرار بدم و کم کم بی نیازی خودم رو نسبت به پرشین گیگ اعلام کنم.
• امیدوارم امسال برای همه سالی پر از موفقیت باشه.

پ.ن۱: مد شده هر سال دم عید چند فروند بازی تپل نصیب ما میگردد که ما هم شما را بی نصیب نمیگذاریم. یکی World of Goo و اون یکی Crayon Physics Deluxe هست منتها این بار گیرآوردن و دانلودش با خودتونه. از دست ندهید که جوزف یه چیزی میدونه که داره میگه!!

پ.ن۲: توی پست قبل هم آقای David Santos برای وبلاگ من کامنتی رو به صورت کاملا رمزی فرستادند و منم به صورت کاملا شانسی قبل از اینکه حذفش کنم، رمز گشاییش کردم. متن کامنت ۱۸هم پس از رمزگشایی:

Ecellents photos and nice colours. Congratulations

نمک آبرود و بچه های سرزمین پارسی

این روزها جوزفِ ایرانگرد، خودش را حسابی سرگرم سفرهای تفریحی و عکاسی میکند. اینبار هم نوبت نمک آبرود و بچه های سرزمین پارسی بود...

وقتی ابرها رو رد کردیم

اگر وقت و هزینه اجازه میداد ده بار از این سورتمه ها سوار میشدم. ترس و هیجان خوبی داشت

هتل هایت قدیم و آزادی جدید و عکسهای محوطه

در امتداد ساحل هم به بطری حاوی نامه ای از جزیره ی گمشدگان رسیدیم که تیم عکاسی خودشون رو خفه کردند بدون اینکه بهش دست بزنند

تورهای یک روزه و کلی خاطرات قشنگ که احتمالا بازهم ادامه خواهد داشت. دلتان آب!

بعد از ۱۶ سال...

بلاخره بعد از گذشت ۱۶ سال دوباره به مشهد سفر کردم. اون سالها من خیلی کوچیک بودم و درست یادم نمیاد. مسیر های سفر ۴ روزمون رو روی نقشه مشخص کردم که میتونید ببینید. سفر با  ۲ ساعت تاخیر آغاز شد و  ۹ صبح بود که تونستیم از تهران و ترافیکش خارج بشیم. در ادامه، عکسها همراه با توضیحات اضافه...

 هتل بزرگ پارمیدا در شاهرود

توی قوچان شب ها هوا خیلی سرد و برفی بود اما صبح ها هوا کمی باز میشد و ما هم به سمت مشهد روانه میشدیم. عکسهای داخل حرم رو به خاطر اینکه نگذاشتند دوربین جدید رو داخل ببرم، با همون دوربین قبلی گرفتم البته کاملا مخفیانه دوربین رو داخل بردم جالب این بود که همه با موبایل هاشون عکس میگرفتند و کسی هم بهشون کاری نداشت

موزه ی نادری یا یه چیزی تو همین مایه ها که وقت نشد بریم و ببینیم

 

کلاغ چیپس خور تو پارکِ حوالی کوه سنگی

 

اینم ۲تا عکس از شب و غروب قوچان که دومی رو با زووم گرفتم

هارونیه

و آرامگاه زیبای فردوسی در توس که حسابی دیدنی بود ...

در ادامه سفر از قوچان به سمت گرگان حرکت کردیم. در مسیر هم توی پلیس راه ماشین و خودمون رو حسابی زیر و رو کردند نکنه قصد وارد کردن (چیز و میز) از شرق کشور به شمال رو داشته باشیم

بندر ترکمن

اینم از گیلان همیشه سبز

اگه گفتین اینا چین؟      کاهو

 مسیر پایانی هم جاده ی هراز بود و پیست آبعلی

توی این سفرِ ییهویی و کوتاه، دوربین جدید رو تست کردم و کلی هم عکس گرفتم. با وضوح عکس ها مشکل دارم. به نظرم هنوز با فوت و فن دوربین جدید آشنا نیستم و حالا حالاها باید باهاش تمرین کنم. سفر هم خیلی خوش گذشت و جای همتون خالی بود. توی مشهد واسه همتون (اونایی که یادم میومد) دعا کردم.

 و امیدوارم که بروید و ببینید هر آنچه من دیدم و شایدم از دستم در رفته!!

Say hello to Canon PowerShot S5 IS

 

کار ما برعکس شده است...

کار ما برعکس شده است... شنبه به انزلی رفتیم و امروز سه شنبه که همه داشتند به مسافرت میرفتند، برگشتیم. این روزها زمان خوبی برای سفر به شمال نیست اما برای من که دوران ریکاوری رو پشت سر میگذارم لازم و مفید بود. هوای نسبتا سرد و بارانی و کمبود رنگ سبز همه جا به چشم میومد.

روز اول و ساخت اولین ویدئو کلیپ من واسه آهنگ سوت و کور از رضایا و مهراز و هنر نمایی EDi که زیاد هم جالب از آب در نیومده...

۲.۳۴ مگابایت

با وجود تصمیم شبانه و عدم پیاده سازی طرح اولیه و بداهی بودن حرکات و تصاویر و همچنین نبود خیلی از امکانات فیلم برداری، کلیپ رو ساختیم و همون شب سرهمبندی شد. و حالا نوبت شماهاست که نظراتتون رو بدهید

روز دوم هم به سمت لاهیجان روانه شدیم و تله کابین رو امتحان کردیم. اینم عکسها

راستی دوربین FUJIFILM FinePix S9500 هم در کنار ما بود

این پایینی هم اون منظره ایه که من رو یاد این منظره انداخت. عکس رو تو وبلاگ مهرواژ دیده بودم و سعی کردیم عکسی شبیه به اون بگیریم.

البته هیچ کس اونجا نبود که از ما عکس دو نفری بگیره و هر کدوممون جدا عکس گرفتیم!  + و +

کارشناس جوزف در پاره ای از ابهام

بلاخره داره تموم میشه... این روزهای سخت و نفس گیر داره دور و ور من رو خالی میکنه البته هنوز یکمی مونده ولی بیشتر استرس ها داره از سر و صورتم میپره. چهارشنبه هم پروژه پایانی دانشگاه رو ارائه دادم و ۲۰ی گرفتم بعد از سالها...! فکر کنم تنها بیست موجود در کارنامه ی اعمالم باشه. روزها و ماه ها و سالهای خوب و بدی از ورودم به دانشگاه تو سال ۸۱ میگذره که سر فرصت برای ثبت در خاطراتم اینجا خواهم نوشت.

پ.ن: کیست مرا یاری کند در یافتن فرق بین دور زدن و پیچیدن تو خیابون؟ اینم باز از اون تفاوت ها و یا آموخته های غلط اینجانب است